2 novembre 2018

…van BASTa! krijg je nooit genoeg – Music Frames – Mattie Poels

Zo’n tien jaar geleden nam de Belgische contra-bassist Joris Vanvinckenroye ‘Cycles’ op. Een project dat hij BASTa! noemde en opviel doordat hij meerdere audiotracks contrabas over elkaar opnam, en zo een heel ‘contrabas-orkest’ creëerde. Iets soortgelijks doet hij nu weer, maar deze keer i.s.m. met dwarsfluitiste Jana Arns. Het resultaat is prachtig filmische muziek met diepgaande zeggingskracht.

Dat een contrabassist een soloalbum uitbrengt, komt niet zo vaak voor. Toch deed Joris Vanvinckenroye het met zijn CD ‘Cycles’ in 2008 en vier jaar later voegde de Franse contrabassist Renaud Garcia-Fons er zijn album ‘Solo’ aan toe. Maar nu is daar een nieuwe samenwerking op de CD ‘Vertigo’ waarop we de contrabas van Vanvinckenroye horen met de dwarsfluit van Jana Arns. De dwarsfluit heeft, solistisch gezien, een groot ‘niets-aan-de-hand’ gehalte, maar in combinatie met de contrabas komt zij bijzonder goed tot haar recht. Het samenspel (alt)dwarsfluit en contrabas biedt een filmische horizon die beide instrumenten nieuwe klankscala bezorgen. De bas wordt bijvoorbeeld simultaan getokkeld (pizzicato) en gestreken (con arco) gespeeld d.m.v. een loopstation. Een klein opname-apparaat dat fragmenten opneemt waarop je dan zelf meespeelt en je zo een eigen orkest creëert. Iets soortgelijks gebeurt er bij de dwarsfluit die o.a. staccato en legato te horen is. Deze speeltechnieken bieden veel mogelijkheden die door Joris Vanvinckenroye en Jana Arns op slimme wijze worden benut en aangevuld met Arns’ lichte vocalen, die haar stem gebruikt als instrument. De fluit die met haar hoge timbre en scherpzinnige klank een mooi contrast vormt met de contrabas, die met zijn lage en overwegend diepe sound een rijke voedingsbodem schept. Het resultaat is fraaie inspirerende muziek met een beeldend karakter. De instrumenten vullen elkaar aan, zijn elkaars equivalent maar ook elkaars tegenpolen. Zo opent de CD met een organische samenklank in het titelstuk ‘Vertigo’ wat uitmondt in een ritmisch geheel. De lange fluitklanken in ‘Insomnijana’ steken luisterrijk af tegen de staccato en pizzicato tonen van de contrabas. Of het Renaissance aandoende ‘Amorta’ dat met zijn dubbel gestreken baspartijen prachtig klinkt, aangevuld met snelle dwarsfluittonen. Het album ‘Vertigo’ zit vol met dit soort muzikale spitsvondigheden, waardoor je er maar niet genoeg van kunt krijgen: BASTa!

26 oktober 2018 //
BASTa!: ‘Vertigo’ (Homerecords.be)
© Mattie Poels

https://www.musicframes.nl/2018/10/van-basta-krijg-je-nooit-genoeg/#more-50515

Mot clé :
%d blogueurs aiment cette page :