fbpx

Festina Lente – AURELIA

8,0012,00

  • Physique/physical
  • Téléchargement/Download
  • Compact Disc
  • MP3-320
  • WAV-16BIT
Effacer
UGS : ND Catégorie :

FR

Ni jazz, ni world music, ni registre classique, mais où, diable !, pourrions-nous classer « Aurélia » ? Dans un no man’s land musical. Une sorte de terra incognita. Un bout de territoire sonore inclassable. Trio acoustique, solo de violon, cocktail de percussions, voix enjouée ou cristalline… On se laisse littéralement porter par cette musique à la fois sensuelle et sensitive, complexe mais accessible, burlesque et lancinante, sauvage et rigoureuse. Une auberge espagnole ? Un melting-pot improbable ? Rien de tout ça.

« Festina lente » a une identité, une véritable ligne claire. Qui, à bien y réfléchir, n’est pas si lointaine de notre belgitude. Est-ce cette rencontre inédite entre une violoniste condrusienne, un guitariste Gantois et un percussionniste gaumais ? Ce carrefour d’influences diverses ?
Cette pointe de dérision, de surréalisme et de fougue ? Allez savoir !

« Aurélia » est gorgé de « forces psychiques » : écriture automatique, rêve et inconscient. Ses compositions sont dotées de bell(g)es sonorités : fureur, risée, sensualité, raffinement, sarcasme, lancinante curiosité… « Festina lente » n’est pas linéaire, attendu, formaté. Il ne vous pas prend pas part la main, ne vous indique jamais la marche à suivre. A chacun de se débrouiller entre la mélancolie de l’alto, les bribes de voix – perdues quelques part entre Arno et un castrat, Tom Waits et un sopraniste-, et de folles percussions métalliques, chassées, ramassées ou retenues. On est tour à tour dans un film de Fellini, un champs de lin, une ruelle taguée, un salon anglais. C’est un voyage sans fin…

EN

Jazz, world music, classical music… where could we place Aurélia ? This music seems to belong to the musical no-man’s-land. A kind of ‘terra incognita’. An acoustic trio : a solo violin, a cocktail of percussion, a voice that can be ludic or as clear as crystal… This music can be sensitive and tender, complex but accessible, burlesque, wild en severe.

“Festina Lente” has its own identity, its own clear line which – when we start thinking about it – isn’t that far from our ‘belgitude’. Maybe it’s all about the confrontation of a violist from Condroz, a guitarist from Gent and a percussionist from the Gaume? A meeting point for different kinds of influence? A place for sarcasm, surrealism and wildness? It’s up to you to find out.

Mental power feeds Aurélia: the automatic writing, unconscious and dreaming. The compositions integrate the typical Belgian sonorities: anger, sensitivity, sarcasm, curiosity, love for details… “Festina Lente” is unpredictable, unformatted, there is no straight line. While listening there is nobody to hold you hand; everyone has to find his or her own way through the melancholia of the alto violin, the schizophrenia of the voices, and the madness of the percussion. A never ending journey, full of surprises and discovery.

NL

Noch jazz, noch wereldmuziek, noch klassieke muziek… waar toch, kwelduiveltje, zouden we Aurélia kunnen plaatsen ? In een muzikaal niemandsland. Een soort terra incognita. Het einde van een stuk niet-geklasseerd geluidslandschap. Een akoestisch trio, een soloviool , een coctail van percussie, een stem speels of kristalhelder… Deze muziek neemt je letterlijk mee, soms sensueel en gevoelig, soms complex maar toegankelijk, dan weer burlesque en stekend, wild en streng. Een spaanse herberg ? Een onwaarschijnlijke melting pot ? Niets van dit alles.

« Festina Lente » heeft een eigen identeit, een eigen heldere lijn. Die, als je erover nadenkt, eigenlijk niet zo ver van onze belgitude ligt. Misschien is het de confrontatie van een violiste uit de condroz, een gitarist uit Gent en een percussionist uit de Gaume ? Dat kruispunt van verschillende invloeden ? Die plek van spot, surrealisme en ontstuimigheid ? Aan u om erachter te komen .

Aurélia wordt gevoed door psychische krachten : het automatische schrijven, dromend en onbewust. Hun composities zijn voorzien van die typische belgische sonoriteiten : woede, sensualiteit, verfijning, sarcasme, prikkelende nieuwsgierigheid… « Festina Lente » is niet rechtlijnig, voorspelbaar, geformateerd. Deze plaat neemt je niet bij de hand ; ieder voor zich moet de weg vinden tussen de melancholie van de altviool, de schizofrenie van stemmen die schommelen tussen Arno en een kastraat, Tom Waits en een sopranist of de waanzin van metalen percussie, opgejaagd, bijeengesprokkeld of ingehouden. Men bevindt zich beurtelings in een film van Fellini, een vlasveld, een graffiti steegje, een engels salon. Een reis zonder einde…

Musiciens

Aurèlie Dorzée : violon, alto, compositions
Tom Theuns : guitare, voix, compositions
Stephan Pougin : percussions

Production

Enregistré @ happy family studio par Michel Van Achter en 2005
Mixing & Mastering : Michel Van Achter
Photos : Guy Kokken
Design : Agence A3
Video : Jérome Heidershei (son), Jean Marc Panis, Richard Wandel (images), Anne François Tran (montage)

FR

EN

    NL

      %d blogueurs aiment cette page :