23 novembre 2017

Nieuwsblad – An Rosiers – 23/11/207

Tristan Driessens Soolman Quartet en The Secret Trio in De Centrale

Slotavond Istanbul Ekspres festival mixt weemoed én show

Vijf dagen lang haalden de Handelsbeurs en De Centrale gevarieerde Turkse muziek naar Gent tijdens het festival Istanbul Ekspres. Zondagavond sloot het festival de deuren met een dubbelconcert als uitsmijter in een goed gevulde turbinezaal van De Centrale. Een laatste anatolisch shotje, om er daarna weer een jaar tegenaan te kunnen. Al moet niemand in Gent natuurlijk echt een jaar wachten om Turkse muziek te horen.

Wie zich een “intercultureel muziekcentrum” noemt, moet dat verdienen. Zondagavond kon de Centrale terecht dit uithangbord ophangen. De 2 bands op het podium mochten alvast een heel doosje veelkleurige punaises pinnen op de muzikale wereldkaart. De Belgische oedspeler en bezieler van het Soolmaan Quartet Tristan Driessens bijvoorbeeld woonde een tijd in Istanbul en schreef er pakken nummers. Zijn multi-instrumentalisten Nathan Daems en Tom Callens (o.m. sax en klarinet) klinken af en toe arabischer dan Al-Jazeera.  Celliste Léa Besancon haalde Driessens uit Parijs.  En de drie muzikanten van The Secret Trio overspannen elk op hun eentje de Atlantische oceaan met de eraan grenzende continenten. Turkse, Macedonische en Armeense roots wortelden goed in Amerikaanse bodem.

Oriëntaalse kamerjazz
Dan mag het ook niet verbazen dat Tristan Driessens tussen de nummers eerlijk toegaf dat hij niet meer wist in welke taal hij moest spreken. Hij wisselde dan maar af, en dat werd ook gesmaakt door het bonte publiek. De vlag “Oriëntaalse kamerjazz” dekte goed de lading die hij met Soolmaan Quartet meebracht. Oriëntaalse muziek, geïnfuseerd met jazz en zogenaamde westerse, klassieke muziek. Bijna plechtig zaten de 5 muzikanten in een boog naast elkaar. Het was de eerste keer dat Driessens en co in deze bezetting samen speelden, hoewel verschillende van hen al onderling samen werkten, dus de chemie tussen de vijf kan zeker nog aandikken. Aan de “muzikale stokwissels” bijvoorbeeld kon je dat hier en daar merken. Wanneer Driessens, Daems of Callens solo improviseerden kreeg het water aan de Dampoort echter Bosporus allures.

Rook uit de vingers
De 3 mannelijke muzikanten van The Secret Trio deden daar een flinke schep bovenop. Elk vergroeid met hun instrument, met elkaar, en met verschillende continenten. Wat een feest om hen bezig te zien.  De lachende klarinettist Ismail Lumanovski leek af en toe de rook uit zijn vingers en zijn instrument te moeten blazen. Tamer Pinarbasi bespeelt duizelingwekkend snel de snaren van zijn kanun en slaagt er ook in om er een echt ritmisch instrument van te maken. En de gerenommeerde oedspeler Ara Dinkjian genoot als een muzikale godfather in het midden, geflankeerd door zijn twee companen. “We zijn “The Secret Trio” omdat niemand weet wie we zijn. We komen samen en spelen deze muziek voor onszelf en genieten ervan. We hopen dat dat niet egoïstisch klinkt en dat jullie er ook echt van kunnen genieten,“ klonk het nogal retorisch bij Ara Dinkjian vooraleer het trio het weemoedige “The Last Sultan” inzette. Eindigen deden ze opnieuw met muzikaal spektakel. Een fascinerende mix, showbeesten die ook intimistisch weemoedig kunnen zijn.

“We want to thank you for listening. Because that is all a musician needs,” gaf Dinkjian het publiek nog mee. En niet alleen een muzikant, voegt een muziekverslaggeefster daar al eens aan toe.


https://www.nieuwsblad.be/cnt/blaro_03199960

Mot clé :
%d blogueurs aiment cette page :