www.nieuwenoten.nl – Ben Taffijn

Dit is muziek waarin het Europese muzikale erfgoed doorklinkt tot aan de donkere middeleeuwen aan toe. En dan niet het erfgoed van de kunstmuziek, maar dat van de volksmuziek. Van de troubadours en de minstreels.

Aurélie Dorzée en Tom Theuns laten op L’Art de Voler horen dat die traditie anno 2015 nog springlevend is. Reeds in het prachtige en zeer stemmige ‘Le Temps a Laissié son Manteau’, met onder andere eclatante samenzang, waarbij de tekst nog stamt van Charles d’Orleans. Deze hertog die stierf in 1456 was actief als staatsman, militair en dichter.

Met het instrumentarium, dat bestaat uit allerhande snaarinstrumenten: van de normale viool, via de viola d’amore tot de gitaar en de trompetviool, weet dit duo een romantische en sfeervolle wereld te creëren, waarbij het heerlijk wegdromen is.

Maar enig gevoel voor dramatiek valt deze musici ook niet te ontzeggen. Zo past ‘Erlkönig’, op een tekst van Goethe, volledig in de traditie waarin troubadours rondreizend hun verhalen, getoonzet op muziek, vertelden. Verhalen over levens vol tegenslag en zelden met een goed einde.

Bekijk hier de video van ‘Erlkönig’

Maar ook ‘Laïla’ barst van de dramatiek. Het slepende ritme, het vurige vioolspel en het vleugje mysterie. Het spreekt boekdelen. Het nummer is opgedragen aan Chékéba Hachemi. De Afghaanse vrouw die beroemd werd vanwege haar strijd voor vrouwenrechten in Afghanistan. Zij publiceerde haar memoires, die in het Nederlands vertaald werden onder de titel: ‘Gestolen gezicht – Het leven van een jonge vrouw in Kabul’.

‘Tout Va Bien!’ klinkt nog het meest als een pastiche op die andere Europese muzikale traditie: het muziektheater in de vorm van variété, operette en opera. Dorzée zingt haar partij met grote souplesse en beweegt tussen de volkse traditie van het variététheater en de opera in. Ook ‘La Mamia’ heeft dat schertskarakter en lijkt eveneens afkomstig uit het variététheater. Vooral de zang van Dorzée is niet gespeend van enige humor.

‘La Nonchalante’, een cover van Emmanuel Pariselle wijkt wat af van de rest van het album. Dit nummer past meer in de traditie van de Franse chansons. Maar een mooie, stemmige vertolking is het wel die Dorzée en Theuns hier neerzetten.

http://www.nieuwenoten.nl/?p=1324#more-1324

Mot clé :
%d blogueurs aiment cette page :