MixWorldMusic.com – Ton Maas

Oplettende lezertjes kennen Osama Abdulrasol wellicht nog van zijn eerdere formatie Tri-a-Tolia en zijn deelname aan Arifa. De Belg van Iraakse komaf profileert zich met Jedid nadrukkelijk als componist. In de tien stukken die hij voor dit album schreef, neemt hij zelf ûd (Arabische luit) en qanun (citer) voor zijn rekening. De rest van het gezelschap is minder oriëntaals van snit. Philippe Thuriot bespeelt de accordeon, Lode Vercampt (die ook al betrokken was bij Tri-a-Tolia) de cello en François Taillefer allerhande ritmisch gereedschap uit de meest uiteenlopende windstreken. Opmerkelijk is de rol van sopraan Helena Schoeters, die ondanks haar klassiek geschoolde stem verrassend volks (in de zin van traditioneel) uit de hoek kan komen.
Veel meer dan met Tri-a-Tolia slaat Abdulrasol met deze composities een brug tussen zijn klassiek Arabische achtergrond en de muzikale inspiratie die hij opdeed in zijn nieuwe vaderland. Qua sfeer laat de muziek zich niet geografisch vastpinnen, al doen de vaak statige ritmes vermoeden dat de bronnen eerder oostelijk dan westelijk gelegen zijn. Anders dan in de Arabische traditie zijn de stukken niet alleen melodisch maar ook harmonisch rijk geschakeerd. De interactie tussen qanun en accordeon levert spannende momenten op, waarbij ijle passages soms onverwacht uitmonden in bijna orkestrale klankgolven. Slechts twee maal, bij Gypsy in Baghdad en Ej Burjain (2 Towers Dance), gaat de vlam in de pan. De overige acht nummers nodigen vooral uit de blik naar binnen te richten. Toch is dit geen muziek om zomaar een beetje bij weg te dromen. Spanningsbogen en verrassende wendingen houden de luisteraar moeiteloos bij de les. (Ton Maas)

12 December, 2016

Mot clé :
%d blogueurs aiment cette page :