Sophie Cavez

« I think I was the first one who saw Sophie Cavez with an accordeon in her hands about 7 years ago on an accordeon class.
I was impressed by how fast her fingers found their ways on the accordeon keyboard. A real magical student from Didier Laloy’s school. But, except the people of the folk music world, in the rest of the world, the great and wide world, nobody knew about her. No one could imagine that one day an accordeonist of international style would appear ».
She first met Jonathan De Neck and Karim Baggili and founded
together Dazibao coloured with european folk, flamenco and eastern sounds. Jo Zanders came then to join the group and gave a brazilian flavour to the music. Together, they were on their way to the first CD « Alma » where bass player Vincent Noiret already appears as guest musician.
But it’s with Urban Trad that her name came to be known by a larger public, touring across Europe on some of the greatest stages.
The fairy tale went on when the famous accordeon player Anne Nieplod called her and invited her the join the fantastic story of her new project gathering 4 diatonic accordeons named Knopf Quartet.
The success story went on when, for the Boombal she was asked to present a project dedicated to danse. Gathering the best « groovy » musicians she had the opportunity to meet, she created KV Express. Another spicy baby came under the form of a CD called « Luna ». She now spends more time in Brittany, taking new energy and inspiration to keep on enchanting the world of contemporary folk.

———-
Je pense que j’ai été celui qui a vu Sophie pour la première fois avec un accordéon dans les mains. Il y a 7 ans environ lors d’un stage d’accordéon.
Cela m’avait déjà frappé comment ses doigts trouvaient à vive allure les touches de son clavier. Une vraie élève magique de l’école Didier Laloy.
Mais, mis à part le circuit fermé du folk, le monde, le grand et vaste monde, n’en savait encore rien. Personne n’imaginait encore qu’un jour, se révélerait une accordéoniste à l’allure internationale. Une princesse de l’accordéon de l’eau la plus pure, réveillée par un baiser du prince charmant avec le double nom harmonieux « Ambition et talent »

Après cette renaissance, notre petite princesse jeta non sans peine ses études de droit aux encombrants et continua sa route avec comme seul bagage son accordéon, une overdose de talent et un sourire charmant. La première chose qu’elle rencontra fut un contrat fixe chez Urban Trad. Et elle continua son voyage en jouant sur les plus grands podiums d’Europe. Un peu plus tard, elle rencontra dans un salon de thé oriental, un luthiste très doué et un percussionniste brésilien converti au végétarisme. Elle appela alors un autre magicien de la classe de Didier et hop, son premier groupe était né.
Ce nouveau né se fit appelé Dazibao et commença bien vite à faire voyager sa musique à travers les continents. Après quoi, un premier disque fit son entrée.
Et le conte de fée continua. Un jour, la célèbre accordéoniste Anne Niepold lui fit livrer une missive cachetée, pour l’inviter ce faisant à participer à l’histoire réelle mais folle de 4 accordéons diatoniques, portant le nom de Knopf Quartet. Bien entendu, le texte était écrit à l’encre magique de sorte que notre princesse ne put résister d’approuver.
Entre temps, notre princesse adorée continua à préparer son entrée dans le grand monde. Et ou une princesse peut-elle faire une meilleure entrée que lors d’un véritable bal ? Et bien c’était sans compter le boombal virtuel ou elle se laissa emporter à l’ombre bienfaisante d’un tilleul.
Notre belle princesse accordéoniste profita de l’occasion pour faire son propre bal. Après quelques tasses de KV express(o) corsé, un disque « Luna » -le résultat d’un trip collectif de caféine- se trouve entre temps chez tous les disquaires de notre petit royaume.
A ce moment précis, notre charmante princesse profite, avec sa cour de doudous, d’un repos bien mérité dans un château de sa Bretagne de coeur. Question de recharger les batteries de son système d’amplification HF…

———-
Ik geloof dat ik Sophie voor het eerst zag met een accordeon in haar handen. Een jaar of 7 geleden bezocht ik een stage accordeon. Niet omdat ik zelf zo goed accordeon speel, wel omdat een paar goede vriendinnen me hadden uitgenodigd voor de laatste avond die, traditioneel voor een folkstage, met een balfolk of folkbal, mijn geliefde dansactiviteit, werd afgesloten. Toen al viel mij op hoe vingervlug ze de weg over de toetsen van haar klavier vond, een leerlinge-tovernaar uit de klas van Didier Laloy waardig.
Toen wist de wereld, de grote, wijde wereld buiten het besloten folkcircuit, nog van niets. Niemand vermoedde in de verste verte nog niet dat, ooit, op een dag een accordeoniste met internationaal allure zou opstaan. Een accordeon prinses van het zuiverste water, wakker gekust door de schone prins met de welluidende dubbelnaam ‘d’Ambitie ende Talente’.
Na deze wedergeboorte zette onze ranke prinses met enige moeite een hardnekkige studie recht bij het grof vuil en trok erop uit met alleen haar accordeon, een overdosis talent en een beminnelijke glimlach als bagage. Het eerste waar ze tegen aanliep was een vast contract bij Urban Trad. ‘Niet min voor een begin’ moet ze bij zichzelf hebben gedacht en ze trok al spelend op alle grote podia van Europa verder. Even later ontmoette ze in een oriëntaals theehuis in Brussel (prinsesjes drinken slechts hoogst uitzonderlijk wijn) een begenadigd luitist en een tot het vegetarisme bekeerde Braziliaanse percussionist. Na een gezellige ‘afternoon tea’ belde ze met haar met diamanten ingelegd mobieltje een andere leerling tovenaar uit Didiers klas en flux zag haar eerste eigen band het levenslicht. Dazibao luidde de naam van die eerst geborene en ze mocht er aanstonds mee op wereldtournee, waarna een magisch straalschijfje, ‘Compact Disk’ genoemd, op de grote, vriendelijke wereld werd losgelaten.
En het sprookje duurde maar voort. Zo liet, op een dag, de beruchte en beroemde Duitse accordeon-alchemiste Anne von der Niepold haar per bode een verzegelde missive bezorgen, geschreven op kamelenhuid, om haar zodoende te bidden mee te werken aan een – en we citeren letterlijk dit bijzonder vermakelijke document: ‘ja werklijch gans waansinnighe geschiedenis met vier diatoonieke akkordeoons onder de name van Knopf Quartet’ . Uiteraard was tekst met betoverde inkt geschreven, waardoor onze prinses niet aan de onverklaarbare dwang kon weerstaan ‘Ja’ te zeggen op deze enigszins onbetamelijke vraag. Gelukkig kwam alles na een paar onnavolgbare plotwendingen toch weer goed. ‘Hare Hoogheid Op Accordeon Zelve’ verleent ondertussen heur kundige assistentie aan een eerste CD van dit occulte gezelschap.
Ondertussen bereidde onze geliefde prinses haar entree in de grote wereld verder voort. En waar kan een prinses zich een betere ‘entree’ bedenken dan tijdens een heus bal? Edoch, dat was buiten de waard van de virtuele Boombal herberg gerekend waar zij zich geregeld enige versnaperingen in de weldoende schaduw van enen lindeboom liet welgevallen. Dit barse heerschap verzocht onze schone accordeonprinses prompt zich dan maar zelf om de balmuziek van haar eigen bal te bekommeren. Fi donc! Waar zij na enkele koppen straffe KV Express(o) alsnog mee instemde. De nieuwe straalschijf, het resultaat van een collectieve en langgerekte hyperkinetisch cafeïne trip, ligt ondertussen bij alle grootgrutters van ons kleine koninkrijkje in de winkelrekken.
Op dit eigenste moment geniet onze lieftallige prinses, ondertussen bedacht met de adellijke titel ‘Van Blaasbalg tot Knoppekens’ samen met haar geliefde hofhouding van ‘Doudouisten’ van een welverdiende rust in het kasteel ‘Sans souci de Bombarde à Biniou’ aan de zuidkust van haar geliefde Bretagne. Kwestie van de batterijen van haar draadloze versterkingselement een beetje op te laden…
Uw toegenegen hofdienaar – Cornelius Van den Istendaele – Braque

%d blogueurs aiment cette page :