Marie - Marie de Malicorne
...
-->
Bio et photos
Contact
Il est rare de consacrer une compilation à un seul des membres d'un groupe. Cet album regroupe les chansons de Marie et celles-ci sont bien particulières dans l'ensemble de la production de Malicorne.
Press
Français
Nederlands
English
Présentation
Marie est la fille, la chanteuse de Malicorne
Les nostalgiques de ce groupe légendaire et ceux qui le découvrent encore aujourd'hui
sont frappés par cette voix unique, fragile et douce, par la silhouette de
fée, en robe blanche et longs cheveux. On reste sous le charme du personnage,
mais aussi de ce répertoire étrange et envoûtant.
Il est rare de consacrer une compilation à un seul des membres d'un groupe.
Cet album regroupe les chansons de Marie et celles-ci sont bien particulières
dans l'ensemble de la production de Malicorne.
Marie : "je les ai réécoutées ces chansons ; il y en a une, parfois deux dans
chaque album, ce sont de petites virgules assez étranges, souvent fragiles,
attachantes, elles sont à part, c'est Marie de Malicorne. Ces petites perles
me reviennent, des chansons de filles, de fille amoureuse, de fille délaissée,
de fille mariée contre son gré, de fille en peine ou en colère, de fille maligne,
j'ai aimé toutes ces filles. Je les aime toujours, peut-être plus
encore aujourd'hui. Les garçons se mettaient en quatre pour trouver l'arrangement
le plus beau, le plus doux ou le plus fort, souvent singulier par rapport à ceux
des autres chansons. J'ai été gâtée !"
L'album a été entièrement remastérisé, il comprend deux enregistrements nouveaux
de robe blanche, robe noire & je suis trop jeunette, un inédit, la vieille
fille, certains titres ont été édités afin de donner à l'ensemble de ces enregistrements
une parfaite cohésion.
Il comprend en bonus un livret en pdf, téléchargeable et imprimable des textes
des chansons, permettant à chacun de réaliser son propre songbook.
Mr Wolf, Folkroddels.be, 02-02-2006
Deze CD wil een overzicht geven van de nummers die Marie binnen Malicorne heeft
gezongen. Men heeft gebruik gemaakt van de originele opnames, die hier en daar
werden herbewerkt. Voor "Je suis trop jeunette" en "Robe blanche Robe Noire" werd
er voor een totaal nieuwe versie gekozen. Het is misschien niet altijd even
coherent maar toch is deze CD meer dan het beluisteren waard. Waarom? Wel daarom:
1.Le Mari Jaloux/La Valse Druze (1978 trad - adapt arr malicorne | hughes de
courson éditions ballon noir)
Ik vind dit een pracht van een tekst, over een universeel thema, in een pracht
van een walsmuziekje gestoken. De muziek bracht beelden terug van de kermis
in stad toen ik nog een klein kind was, maar maakt daardoor de tekst des te
scherper. Toch hoor je hier ook maar eens terug hoever deze groep in 1978 muzikaal
wel ging om traditionele muziek in een nieuw kleedje te stoppen. De gitaar
klinkt misschien wat gedateerd maar al de rest heeft de tand des tijds met
verve doorstaan.
2. Misére (1977 trad | adapt arr malicorne éditions hexagone)
Eén van de krachtigste muzikale wapens die Malicorne bezat was hun samenzang
en meer bepaald wanneer Gabriel Yacoub en Marie samen zongen. Zelden heb ik
daarna, binnen de folk, nog stemmen gehoord die zo complementair met elkaar
waren. Het bijgaand tekstenboekje leerde mij dat het nog altijd één van haar
persoonlijke favorieten is en ze het steevast zingt op bruiloften van vrienden: " qui
veux avoir misère, n'a qu'à s'y marier lon la lon la, n'a qu'à s'y marier lon
la ." Hier zingt ze het niet alleen maar dus samen met Gabriel Yacoub en het
is hemels wat uit mijn boxen komt. De muzikale begeleiding is sober gehouden
wat de kracht van de stemmen alleen maar accentueert.
3. Petit Oasis (1981 étienne roda-gil | gabriel yacoub éditions ballon noir
| véranda)
Dit nummer dateert uit de laatste periode van Malicorne. Wat mij naast de zang
van Marie opvalt is het sterk spel op de akoestische gitaar. Hier maakt Malicorne
geen gebruik van typische volksinstrumenten maar is de set-up eerder die van
een pop/rockgroep.
4. Je Suis Trop Jeunette (1973 trad | adapt arr gabriel yacoub éditions kundalini)
Het nummer mag dan wel een eerste keer zijn opgenomen in 1973, de versie op
deze CD is een recente versie met Gabriel Yacoub op gitaar en daarnaast enkel
de stem van Marie. Het is een pracht van een song, sterk gebracht met respect
voor muziek. Liefst 32 jaar zitten er tussen de originele opname en deze versie
en voor Marie was het de eerste keer in 20 jaar dat ze terug, in studio, zong.
U laat mij toe om te zeggen dat er geen sleet zit op haar stem. Persoonlijk
vind ik dit één van de betere nummers op de CD.
5. Le Luneux (1976 trad | adapt arr malicorne éditions hexagone)
Dit nummer, die je ook terug kan vinden op « Almanach », is pure klasse en
schoonheid. Ik vind, na bijna 30 jaar, dat dit nummer voor mij nog niks in
kracht heeft ingeboet en nog altijd staat als een huis. Niet alleen de stem
van Marie heeft van bij het begin een diepe indruk op mij nagelaten maar de
dulcimer met delay indien mogelijk des te meer.
6. Robe Blanche Robe Noir (1986 gabriel yacoub éditions musique & communication)
De song werd, waarschijnlijk met deze CD in gedachten, in nieuw kleedje gestoken.
Wanneer je naar deze versie luistert begrijpt een mens direct hoever het tegenwoordig
staat op het gebied van homerecording: een knap en mooi geluid. Trouwens, klasse
komt altijd bovendrijven, op welke manier en waar ook het wordt opgenomen.
En het mag dan in een nieuw kleedje zitten op een bepaalde manier klinkt dit
nummer nog altijd heel Malicorne.
7. La Vielle Fille (1994 trad - adapt arr gabriel yacoub)
Een traditional die waarvan de tekst zomaar uit het dagboek zou kunnen komen
van een vrouw. Ik werd zowaar stil wanneer ik er de eerste keer naar luisterde,
het nummer heeft dan ook een zeer mooie zanglijn. Het vormt een mooi tweeluik
met:
8. Une Fille Dans Le Désespoir (1978 trad | adapt arr malicorne éditions ballon
noir)
Ook al een traditional, met de duivel in de hoofdrol, een historie die niet
goed kan aflopen. In dit nummer wordt muzikaal vooral knap werk geleverd door
de vocale omlijsting waaraan dit nummer is opgehangen. Dit, samen met de manier
waarop het nummer werd gearrangeerd, zorgt voor een apart sfeertje, er zit
in de ondertoon toch wel een bepaalde dreiging.
9. Marions Les Roses (1975 trad | adapt arr malicorneéditions hexagone)
Hierboven heb ik al eens vermeld dat de samenzang één van Malicorne's sterkste
muzikale wapens was. Marion Les Roses is daar een schitterend voorbeeld van.
Ik krijg nog steeds kippenvel wanneer dit nummer begint. Daarom vind ik het
dan ook jammer dat iemand het nodig vond om het nummer te hermixen en er zaken
(pro-tools gewijs) aan toe te voegen. De kracht van dit nummer is steeds naakte
samenzang geweest en bij deze remix werden naar het einde toe dingen toegevoegd
die mij niet konden bekoren. Het neemt echter niet weg dat dit, in essentie,
een dijk van een nummer is. Het was zeker niet nodig om er delen van een ander
vocaal meesterwerkje, namelijk La Blanche Biche,eraan toe te voegen.
10. Vive La Lune (1981 étienne roda-gil | hughes de courson édtitions ballon
noir | véranda)
Ik zweer het, dit nummer begint als een nummer van de musical « Chess ». Voor
een straight folkie zal het dus wel even schrikken zijn wanneer hij dit moet
aanhoren. Het lijkt bijwijlen dan ook op Malicorne goes ABBA. Maar de zang
en samenzang is terug van niveau en dat maakt al veel goed maar niet alles.
11. Alexandre (1979 trad - adapt arr malicorne | marie yacoub éditions ballon
noir)
Dit nummer is ook terug te vinden op « Bestiare » en is een mooi voorbeeld
van de manier waarop nummers binnen Malicorne werden gearrangeerd voor Marie
de Malicorne. Ik hou wel van oude mythes zoals deze, waarin het hoofdpersonage
verdoemd wordt om zeven jaar als weerwolf rond te dwalen als straf voor de
moord op zijn weldoener. De enige verlossing ligt in een zilveren kogel recht
in hart op een nacht met volle maan. Het moet zowat één van de oudste mythes
zijn die bestaan.
12. La Nuit Des Sorcières (1986 gabriel yacoub éditions musique & communication)
« Ah voilà de jaren '80.... », dacht ik wanneer dit nummer begon. Wel, dit
nummer mag dan wel zeer typisch jaren 80 klinken, op één andere manier weet
het bij mij toch een bepaalde, aparte sfeer op te roepen. Het is een sfeertje
waar ik eigenlijk wel van hou en die ik moeilijk kan omschrijven. Soms is het
goed dat dingen onbeschrijfbaar en ondefinieerbaar blijven.
13. Le Couteau Blond ( 1981 étienne roda-gil | olivier zdrzalik - hughes de
courson édititoins ballon noir | véranda)
Een parel van een nummer met een pracht van arrangement. Het nummer ook, dat
mij het meest heeft verrast op deze CD precies door de stijl en het arrangement
waarin dit nummer werd gestopt.
14. La Blanche Biche (1977 trad | adapt arr malicorne éditions hexagone)
Wat kan een mens nog zeggen wanneer dit stemmenfestival je om de oren slaat?
Dit nummer heeft een ongelofelijk Zen gehalte. Het lijkt wel een stemmenorgel
dat speelt, ik kan hetgeen ik hoor met niks anders vergelijken. Het zorgt er
in ieder geval voor dat de CD op hoog niveau wordt afgesloten. Het bewijst
ook nog maar eens hoever de mensen van Malicorne bij momenten durfden gaan
in hun muziek. Ik kan bij al dit moois enkel maar mijn petje afnemen.
Veertien nummers zijn goed voor bijna 50 minuten muziek. Het mag dan wel een
overzicht zijn van Marie De Malicorne, onwillekeurig wordt ook een beeld gegeven
van Malicorne zelf en hun evolutie binnen de tijd.
Paul, folkforum.nl, 02-02-2006, waardering: 8,5
Het Belgische label "Home Records" van Michel van Achter bracht de afgelopen
tijd in hoog tempo kwaliteits CD's uit van eigen bodem. Daarnaast distribueert
dit label CD's die op het Franse label Le Roseau verschenen zijn. Zo kwam vorig
jaar de veel gezochte live-dubbelaar van Gabriel Yacoub beschikbaar in de Benelux.
Nu is daar Marie de Malicorne".
Een volledig geremasterde CD (techniek Gabriel Yacoub en Michel van Achter)
waarop met zorg een keuze is gemaakt uit het Malicorne repertoire en waarop
de zang van Marie centraal staat. Geen makkelijk in elkaar gestoken verzamelaar,
maar een met zorg samengesteld product met ouder werk, één nieuw nummer, nieuwe
versies en een remix.
"Marie de Malicorne" dus. Vroeger, toen ze nog getrouwd was met Gabriel Yacoub,
ging ze door het leven als Marie Yacoub. Voortreffelijk zangeres met een breekbare,
wat mystieke stem, maar ook componiste/instrumentaliste en tekstschrijfster.
Het begon allemaal in 1973 met de uitgave van "Pierre de Grenoble". Voor sommige
folkliefhebbers eigenlijk de eerste (semi-akoestische) Malicorne CD. Naast
Gabriel en Marie Yacoub vinden we gitarist Dan ar Braz terug op deze klassieker,
geproduceerd door een andere grote naam: Hughes de Courson. Van Pierre de Grenoble
is "Je Suis Trop Jeunette", een traditioneel middeleeuws liefdeslied, opgenomen.
In een nieuwe versie met slechts gitaarbegeleiding. En in dat nieuwe jasje
klinkt dat nummer na ruim 32 jaar aangenaam modern.
Tussen 1974 en 1976 bracht Malicorne 4 CD's uit in een vaste samenstelling:
Gabriel en Marie Yacoub, Hughes de Courson, Laurent Vercambre en (sinds 1976)
Olivier Zdrzalik. Uit die periode zijn vier nummers gekozen voor deze CD.
"Misère" is een voorbeeld van het handelsmerk van Malicorne. Fabelachtige meerstemmige
samenzang, hier slechts begeleid door een orgeltje. "Zing ik graag op trouwerijen
van mijn vrienden" luidt de wat cynische hoestekst van Marie.
Nog zo'n sterk staaltje strakke samenzang is te horen in één van de bekendste
Malicorne nummers: "Marions des Roses". "Le Luneux" komt van het
bekroonde album "Almanach" (1976). Prachtig verhaal vol zelfspot van een blinde
zwerver, met een melodie uit de streek Berry ("Amour et Mantille") gearrangeerd
door Laurent Vercambre en (toenmalig) geluidsman Nick Kinsey.
"La Blanche Biche" laat al iets horen van de koerswijziging die Malicorne vanaf
1978 in zou zetten. Een andere belangrijke geluidsman, Bruno Menny, is verantwoordelijk
voor het bijzondere arrangement waarin stem en orgel beiden een heel eigen
weg lijken te volgen. IJl en bezwerend door het repititieve orgelgeluid en
ongekend sfeervol.
Drie nummers van "Balançoire en Feu" (1981) op deze "Marie de Malicorne". "Balançoire
du Feu" is een heel speciale CD in het oevre van Malicorne. Alle teksten voor
deze CD werden geschreven door de in 2004 overleden Etienne Roda-Gil. Die naam
zal niet onmiddelijk een belletje doen rinkelen maar deze Roda-Gil was o.a.
vaste tekstschrijver voor Julien Clerc. En voor de hitgevoeligen onder ons,
hij schreef de tekst voor de hit "Joe le Taxi" van Vanessa Paradis(1988). Van
iets serieuzer aard is het libretto dat hij schreef voor een heuse opera: Ça
Ira. Hij verzocht Roger Waters (Pink Floyd) de muziek te schrijven. Het resultaat
heeft Roda-Gil nooit mogen horen. Hij stierf in 2004.
Nog een bekende naam op "Balançoire en Feu": Bruno Coulais, componist van filmmuziek
(o.a. Himalaya). Hij is verantwoordelijk voor het schitterende arrangement
van "Le Couteau Blond". De blaaspartijen in dit nummer hebben dezelfde klasse
als die van Une Anche Passe. In "Vive la Lune" gaan alle folkrock registers
open. Een nummer waarin de fragiele stem van Marie het aflegt tegen de zware
elektriek.
"Le Bestiaire" (1979) wordt door velen als een van de beste Malicorne albums
beschouwd. Van deze CD komt o.a. "Alexandre", een mythisch verhaal over een
wees die zijn adoptief vader vermoord en later als weerwolf door het leven
moet. Dit stuk laat goed horen hoe gelaagd en modern de muziek van Malicorne
nog steeds is. Een deels traditionele tekst (Quebec) werd uitgebreid met een
eigen tekst van Marie (geïnspireerd door een novelle van Claude Seignolle),
in het arrangement wordt een perfecte balans gevonden tussen elektrische en
akoestische instrumenten, tussen solo-en meerstemmige zang, en tenslotte vindt
er een volmaakt huwelijk plaats tussen West- en Oosteuropese muziek via de
Bulgaarse airs die in dit stuk geweven zijn. Les Cathedrale de L'industrie
(1986) was in eerste aanleg bedoeld als solo-CD van Gabriel Yacoub. Vanwege
commerciële redenen werd besloten deze CD toch maar onder Malicorne vlag te
aten verschijnen. Van deze CD komt "Robe Blanche Robe Noire", een nummer van
Gabriel Yacoub, speciaal geschreven voor Marie. Voor "Marie de Malicorne" werd
een nieuwe versie opgenomen met een gastrol voor de voortreffelijke Gilles
Chabenat op draailier.
De nieuwe track op deze CD is de traditional "La vieille fille". Marie is hier
op haar best in dit spaarzaam begeleid, intiem lied.
De merkwaardigste titel uit de Malicorne catalogus is "l'Extraordinaire tour
de france d'Adélard Roussseau, dit nivernais la clef des coeurs, compagnon
charpentier du devoir" (1978). Een conceptalbum die een muzikale reis door
Frankrijk beschrijft en waarop de regionale eigenheden van 17e en18e eeuwse
muziek belicht wordt. In de bijna klassieke pianopartij van Hughes de Courson
in "Une fille dans le désespoir" klinkt al iets van de briljante aanpak die
zijn latere werk kenmerkt. En volgens mij heeft Yann Tiersen ooit geluisterd
naar "Le Mari Jaloux/La Valse Druze". Dit vrolijk walsje waarin orgeltje en
elektrieke gitaar gecombineerd worden heeft dezelfde sfeer als Tiersen's werk.
Ik ben enthousiast over deze CD. Die laat nog eens horen hoe tijdloos de muziek
van Malicorne is. Met zorg samengesteld en geproduceerd, dat hoor je. Klein
minpuntje is dat de teksten niet afgedrukt zijn. Dat mag de koper zelf doen.
De teksten zijn via het schijfje (in PDF) beschikbaar en men kan dus zelf en
tekstboekje printen.
Nog meer goed nieuws van Le Rouseau. Onlangs verscheen het cult-album "Fonds
de Tiroir" (1967) van Hughes de Courson en Patrick Modiano (met arrangementen
van Bruno Coulais) op CD. Daar hopen we nog op terug te komen.
Marc Bauduin - Canard Folk 257 - Mars 06
Marie, la voix féminine, parfois nasale (c'était la mode) et fragile de Malicorne,
les longs cheveux et la robe blanche qui participait de la magie du groupe,
se voit rééditée. Quatorze chansons, dont deux ont été réenregistrées, font
revivre ces moments particuliers de la grande époque.
C'est l'occasion de se remémorer la diversié des arrangements, de la simplicité du "Luneux" (quelques
notes de dulcimer) à la célèbre puissance polyphonique de "Marions les roses",
en passant par les guitares électriques de "Vive la lune", les feux follets
de "Alexandre", les cuivres du "Couteau blond" ou l'orgue à voix
de l'incomparable "Blanche Biche". Quatorze trésors à redécouvrir, dont certains
sont éternels et d'autres, comme "La nuit des sorcières", bien actuels
http://psychedelicfolk.homestead.com/files/marie_de_mallicorne.jpg ***°°
Malicorne is one of the longest living and most interesting French folk & folkrock
bands. They delivered a few masterpieces, like the rather conceptual "L'Extraordinaire.." (1978).
Despite their recognition it still is hard to obtain most of their items. Some
of them are still not or were only reissued in limited editions. The group
had many strong elements. It was the folk or folkrock arrangements at first,
which is very recognisable in "Legende" (1989), a compilation album of their
second period, the very original and strong vocal arrangements, which were
compiled to the "Vox" album (1997).
While band leader Gabriel Yacoub had several solo releases and numurous projects,
it was also time not to forget another original element, the beautiful and
very special coloured voice of Marie from Malicorne. This is a compilation
of her songs, mostly in new versions or with different editing and with most
focus on her wonderful voice. Marie's voice is surely as special as is Shirley
Collins in the UK, or perhaps Vera Coomans in Belgium.
The arrangements are somewhat sparse but always different and thoughtful. The
medieval "Misere" shows some of Malicorne's beautiful vocal arrangements, but
also "Une Fille dans le Désespoir" and the classic "Marions les
Roses", which has a different mix from the original and interesting vocal arrangement.
Just a few tracks, like "Vive La Lune" and "La Nuit des Sorcières" have more
deliberate studio pop arrangements. Also the last track "La Blanche Biche" attempted
to make a compromise between folk ideas and such studio arrangements. These
arrangements are different from the folk inspired fragility which always fits
Marie's voice, but in a way still work well, without creating the universal
unique feeling.
"Marie De Malicorne" still is a very fine and enjoyable product. Stylistically
it is a small step away from Malicorne's work but Marie's voice alone already
makes it work.
The texts of the songs are added in PDF format.
