• Catalogus
• Over ons
• Links
• Radio
• SHOP

Peter Van Rompaey, www.muziekpublique.be

homerecords.be est devenu une maison de confiance.

Philippe Content, http://huyartfestival.skynetblogs.be/

Inutile de tortiller de l'arrière-train, force est de reconnaître que homerecords.be est un label innovant et atypique. Avec deux nouvelles publications, (Line Adam & Les Tisserands) Michel Van Achter, « Monsieur homerecords », témoigne de son goût pour les musiques inclassables et profondément intelligentes.

@croches nr22, 2006

A la croisée du Jazz et des autres genres musicaux, homerecords.be plante son décor. Soit douze formations attachantes et décidées à marier le jazz au folk, à la musique indienne, aux rythmes balkaniques, au flamenco, etc. Les affinités se faufilent entre folies harmoniques et production cool -jazzistiquement parlant- pour livrer un point de rencontre idéal entre musiques occidentales et orientales. Cette compilation met ainsi en avant des artistes incontournables de notre paysage musical...

Etienne Bours : Imagine

La musique est évidemment un secteur auquel on associe volontiers les termes culture et économie. Culture de l'expression, de la création, du spectacle...mais surtout bande son de notre quotidien. Nos vies sont des films dont nous choisissons chacun les musiques dans un catalogue mondial de plus en plus vaste sur disque ou sur le Net.

"Il faut être fou pour vendre des disques", dit Michel Van Achter, créateur de homerecords.be. Ce label wallon contribue à la santé de ces musiques inclassables, oubliées du showbiz, mais qui vivent et font vivre. Des musiques qu'une jeune génération dévore à pleines dents, composant, innovant, osant. homerecords.be ouvre ses portes aux créateurs, ceux qui avancent, nourris des courants jazz, world, pop ou chanson et qui font valser les étiquettes comme ils font sonner leurs instruments. Jugalbandi trio, entre jazz et raga, Turlu Tursu et son ethno-jazz, Aurelia, Didier Laloy et Jean-Christophe Renault, Dazibao et son folk du 21e siècle, ne sont que les plus récentes productions de ce label qui rivalise avec ceux des régions et pays voisins.

Ce petit monde créatif est en train de fabriquer une alternative musicale, d'apporter une bouffée d'air frais au milieu des tempêtes médiatiques. Une alternative qui s'impose comme un produit équitable que le public achète souvent massivement à la fin des concerts. Il faut sans doute être fou pour vendre des disques, mais il faut être sacrément averti pour oser en acheter. Alors essayez homerecords.be, vous faites peut-être partie de cet univers modeste et sensible

Cliff - CDRoots - USA

Well, I listened to the first one last night, and then we proceeded to listen to your CDs all night! There is some excellent music here, and I want to include them in the catalog.

Holly Moors, moorsmagazine.com

Innovatieve Belgische folk. Het Belgische label Home Records kennen we van Ambrozijn, maar het is zich in rap tempo aan het ontwikkelen tot een broedplaats van vernieuwende folk, met de ene opwindende cd na de andere.

René Warny - Goe-Vollek : focus op homerecords.be

We focussen op het verdienstelijke platenlabel homerecords.be, dat gerund wordt door Michel Van Achter en reeds een indrukwekkend aantal kwaliteitsproducties op zijn actief heeft.

In een niet eens zo ver verleden werkte Michel Van Achter - Brusselaar van geboorte, maar na veel omzwervingen nu met vaste stek in Luik - als geluidstechnicus mee aan heel wat inlandse folkproducties, o.a. van Wild Boar, het label van Erwin Libbrecht. Ambrozijn, Kadril en Luc Pilartz zijn maar enkele namen van artiesten voor wie Michel Van Achter als klankman fungeerde. Een paar jaar geleden startte hij in Luik met zijn eigen platenhuis, dat intussen al een tiental cd's uit heeft. Op korte tijd werd homerecords.be een gevestigde naam in het folklandschap. De platen worden verdeeld in de Benelux, Frankrijk, het Verenigd Koninkrijk en zelfs in de VS.

Wat is er dan zo bijzonder aan dat label ? Artiesten en groepen die eerlijke en intens doorleefde kwaliteitsmuziek brengen, krijgen een kans bij Michel Van Achter. Zijn producties zijn een mengeling van verschillende stijlen en moeilijk onder één noemer te vatten. Boven het logo van homerecords.be staat "modern folk". Het minste wat je van de cd's op homerecords.be kan zeggen, is dat ze iets speciaals hebben. Michel Van Achter heeft duidelijk een visie : hij wil een muzikale ontmoeting tussen verschillende culturen tot stand brengen. Zijn producties zijn gekruid met ingrediënten uit de folk, het chanson, de klassieke muziek en de jazz. Muzikanten die louter in één bepaalde stijl, "op de wijze van" spelen, interesseren hem niet. Hij gaat liever scheep met artiesten die hun persoonlijkheid aan hun muziek weten toe te voegen, m.a.w. de muzikale ingrediënten verrijken met hun eigen inbreng en op die manier boeiend werk afleveren. De producties van Michel Van Achter zijn meestal niet zo voor de hand liggend en vergen vanwege de luisteraar een openheid, een bereidheid om mee te gaan op een muzikaal avontuur. Maar eens je op weg raakt, ben je wel een boeiende ervaring rijker. Ons klein land heeft talent zat en door de vele invloeden van vreemde culturen bekleden wij een unieke positie waar grenzen vervagen, exploderen. In zo'n grensoverschrijdende context verschijnt een heel nieuwe generatie muzikanten die iets anders te vertellen hebben dan de oude garde. Ze zijn niet noodzakelijk beter of minder goed, maar gewoon anders. Ze gaan creatief om met traditie en modernisme. Voor Michel Van Achter reden genoeg om zich ervoor te interesseren en hun een duwtje in de rug te geven.

Onlangs werd een verzamel-cd homerecords.be - volume one uitgebracht. Het is een heuse staalkaart van wat er al verschenen is op het label en 71 minuten puur muzikaal genot. Van een aantal van de artiesten die op deze schijf voorkomen, werden de full cd's in dit blad al besproken.

We lopen even het rijtje af.

1. Les Tisserands : misschien de formatie die het best de filosofie van Michel Van Achter illustreert. Dit is een heel speciaal project waar hij terecht trots op is, een samengaan van drie groepen met heel diverse backgrounds : Zefiro Torna (oude muziek), Amorroma (eigen gecomponeerde folk) en Traces (jazz). Over die schitterende plaat vertelt Mieke u meer elders in dit nummer.

2. Karim Baggili : jong en veelbelovend gitarist en ud-speler die flirt met rootsmuziek, jazz en persoonlijke composities.

3. Soetkin Collier : ons welbekend van Urban Trad, zingt hier het prachtige Speelman met bekwame begeleiding van Didier François op nyckelharpa, een voorproefje van haar solo-cd.

4. Aurélia : eigenzinnig en bijzonder geslaagd project van violiste Aurélie Dorzée, gitarist-banjoist-vocalist Tom Theuns en percussionist Stephan Pougin.

5. Dazibao : lekker swingend accordeonspel van twee trekzakkers, Sophie Cavez en Jonathan De Neck, geniale percussie en virtuoze inbreng van - hij weer - Karim Baggili op ud en gitaar.

6. Turlu Tursu : energiek trio waarin accordeon, fluit, elektrische bas en allerhande percussietuigen hun duivels ontbinden.

7. Thierry Crommen : artiest die heel wat in zijn mars heeft, zowel de chromatische als de diatonische harmonica bespeelt en vakkundige steun krijgt van Jacques Stotzem op gitaar.

8. Jean-Christophe Renault en Didier Laloy : hoe een anticonformistisch pianist tot een gracieuze dialoog komt met de meest talentrijke vernieuwer van het diatonisch accordeon. Uit hun fantastisch album Hors Piste.

9. Deux Accords Diront : Anne Niepold en Aline Pohl, twee bekwame accordeonisten, halen hier sterk uit op Papillons, een lang uitgesponnen jazzy nummer om afterhours lekker op te relaxen.

10. Jugalbandi Trio : een tablaspeler, een jazzpianist en een bamboefluitspeler brengen door Indiase klassieke en traditionele muziek geïnspireerde improvisaties met een heel eigen sound.

11. Ambrozijn : How Far We Are Near, een lied van Tom Theuns, uit hun jongste album, geproduced door Gabriel Yacoub. Zoals steeds onvoorspelbaar, eigengereid doch interessant.

12. Bradyaga : cosmopolitische formatie rond Naira Mnoian, pianiste van Armeense oorsprong, maar met evenveel zigeuner-joodse wortels. Oosters getinte muziek met teksten in het Frans, Russisch en Armeens.

Kortom, een kwalitatief hoogstaande verzameling die een goed idee geeft van wat Michel Van Achter in een mum van tijd met zijn platenlabel homerecords.be kon verwezenlijken en aantoont dat de rootsmuziek hier te lande kerngezond is. Getuige hiervan een lijstje van de artiesten die deel uitmaken van de stal van homerecords.be : Ambrozijn, Aurélia, Bradyaga, Claire Goldfarb, Dazibao, Deux Accords Diront, Emmanuel Pariselle, Floes, Gabriel Yacoub, Geneviève Laloy, Jean-Christophe Renault & Didier Laloy, Jugalbandi Trio, Karim Baggili, Line Adam, Marie de Malicorne, Patrick Modiano & Hughes de Courson, Thierry Crommen, Les Tisserands, Tricycle, Turlu Tursu. Indrukwekkend...

Collaborations artistiques

Ace, A consommer de préférence, Alicantes, Ambrozijn, AmorRoma, Aurélia, Baïki, Bernard L'hoir, Blindman Quartet, Bula-Sangoma, Carlos Nando, Christian Merveille, Didier François et Gabriel Yacoub, Didier François et Philip Masure, Locuras de Vanelo, Dazibao, Deux accords diront, Didier Laloy, Eistlinn, François Curlet, Guido Piccard et Philip Masure, Geneviève Laloy, Gezellig onderuit zonder elektriek, Gabriel Yacoub, Guts !, Hamdallaye, Helen Flaherty, Hugo, Jean-Christophe Renault et Didier Laloy, Jean-christophe Renault, José Toral, Jugalbandi Trio, Kadril, Karim Baggili, Klezmic Noiz, La Bergère, La Paloma Negra, Léo, Les Tisserands, Les violons populaires de Wallonie, Line Adam, Little Cailloux, Luc Pilartz, Metamorph, Mojo Band, Olla Vogalla, Openroad, Orla Barry, Peter and the lions, PPz 30, Siempre Moreno, Skeduz, Subrosa (label), Thierry Commen, Thoma'n Keita, Traces, Turlu Tursu, Valerio.

Syncoop Nieuws nr. 56, December 2006

Belgisch label Homerecords brengt spannende muziek

Er is een groot verschil tussen de kranten in Nederland en Engeland. Nederlandse kranten hebben veel oog voor wat er in de wereld gebeurt, en openen regelmatig hun voorpagina met nieuws uit landen ver weg. En niet alleen als daar Nederlandse militairen zitten. Darfur, Zuid-Afrika, Rusland, Indonesië: het krijgt allemaal veel aandacht. In Engeland is dat anders. De voorpagina is altijd voor binnenlands nieuws, tenzij er in Amerika twee vliegtuigen de Twin Towers binnenvallen. Ook de volgende pagina's hebben allemaal aan de bovenkant van de pagina Home staan. Pas in het tweede deel van de krant komen andere landen aan bod. Vaak onder het kopje Europe, en daarna World.

Het Belgische label Homerecords zal daarom in Engeland wat verwarring kunnen wekken. Okay, de meeste artiesten komen wel uit België of hebben op zijn minst enige band met het land. Maar daarmee is nog niet gezegd dat het allemaal Vlaamse of Waalse muziek zou zijn. Integendeel: het label brengt bij uitstek wereldmuziek. En tegelijkertijd is duidelijk dat folk of wereldmuziek in België meer bloeit dan ten noorden van de grensovergang Hazeldonk.

Ton Maas

A tiny new label offers breakthroughs in sound as well as inventive music

The CDs turn up in my mailbox every few months, postmarked Belgium. I am always glad to see them, comforted that in the commodified, market-driven music industry, a tiny label like Home Records, founded by Michel Van Achter in 2004, can release intriguing, unexpected, eclectic recordings every few months without particular regard for commercialism. And then there's the sound quality, so gorgeous it can give you shivers.

In addition to recording, mixing and mastering each new release, Van Achter takes care of promoting and booking gigs for his artists. When I paid him a visit in his hometown of Liège, I discovered that Home Records, in a former workshop in the old town centre, houses not just an office and a warehouse, but a fully equipped recording studio, and a small apartment where musicians can stay.

A recording studio of one's own isn't very common these days?
Michel Van Achter: "It allows us to take all the time that's needed to do a good job, without expenses going through the roof. Also, because of the way I work, it is imperative that the room has great acoustics. I know that these days, acoustics are not supposed to matter. Recording studios are made as 'dead' as possible and reverb is added afterward by means of electronics. But that way, the soul of the music is effectively killed."

What is the secret behind the sonic quality of your recordings?
"Before I start recording, I talk a lot with the musicians, because I want to feel and understand where the music is coming from. And when we finally go into the studio, I spend a lot of time setting up the microphones. If I have any secret, it is that I never ever use cardioid [modern] mics, only omnidirectional [older] ones. My most precious set of tools consists of two pairs of omnidrectional microphones that nobody else uses, except some studios in the field of classical music. That way you not only hear the individual instruments, but also the way they interact with each other and with the room as a whole."

Are there any productions you are particularly happy with?
"When my French distributor informed me they were using the Aurélia album as a reference disc for testing equipment, I was of course very pleased. But the recording I am most proud of is Les Tisserands, because of the difficulty of having to capture three totally different ensembles - from ancient music, jazz and folk - in a manner that would be sonically coherent. That production has been my greatest challenge so far."

How do you survive business-wise?
"We are very fortunate to receive regular production grants from both the Flemish and the Walloon authorities [arts agencies for the Dutch- and French-speaking regions of Belgium]. If we didn't, it would be very difficult indeed. The way things are developing, I see no future for 'traditional' record companies. The big ones are being brought down by illegal downloading and the smaller ones have insufficient turnovers to make a decent living. I am sure we are moving into an era where live performance once again becomes the core business of the music industry, with CDs primarily sold as 'souvenirs' after a concert."

Ton Maas

Het geheim van Van Achter
Home Records wil de ziel van de muziek behouden

Sinds ruim een jaar vallen hier met enige regelmaat cd's op de mat van een klein label uit België. Op zich is dat niet opmerkelijk; Ode richt zich graag op kleinschalige initiatieven, ook in de muziek. Wat de producties van Home Records zo opvallend maakt, is dat ze niet alleen een zeer brede muzikale blik verraden, maar ook een scherpe neus voor kwaliteit en gezonde minachting voor wat 'de markt' zou vragen. En dan die geluidskwaliteit: om te rillen zo mooi! Met de ademende ruimtelijkheid van een klassieke muziekopname en dan tóch akelig precies geplaatste stemmen en instrumenten.

Michel van Achter is de man die Home Records in 2004 oprichtte. Hij tekent voor de opnamen, mixage en mastering. Hij zorgt voor publiciteit en promotie. Hij regelt optredens. In Luik, waar ik hem opzoek, blijkt Home Records gevestigd in een voormalig bedrijfspand in het oude stadscentrum. Behalve kantoor en magazijn omvat het gebouw niet alleen een opnamestudio met regieruimte, maar zelfs een klein appartement waar muzikanten kunnen logeren.

Een eigen opnamestudio: dat had ik kunnen verwachten.
Michel van Achter: 'Zo kunnen we zonder al te hoge kosten de tijd nemen voor een project. Bovendien is het bij mijn aanpak heel belangrijk dat de ruimte goed klinkt. Ik weet wel dat tegenwoordig meestal andersom wordt gewerkt - met een zo "dood" mogelijke akoestiek, waarbij galm en effecten achteraf worden toegevoegd - maar daarmee dood je de ziel van de muziek.'

Wat is het geheim achter die geweldige opnamekwaliteit?
'Dat is geen geheim, hoor. Voor ik iets opneem, praat ik veel met de muzikanten, omdat ik wil voelen en begrijpen waar de muziek vandaan komt. Pas daarna gaan we de studio in en probeer ik de beste microfoonopstelling te vinden. Als ik al een geheim heb, is het dat ik nooit richtmicrofoons gebruik. Mijn kostbaarste bezit bestaat uit twee paar rondomgevoelige microfoons die elders alleen voor klassieke muziekopnamen worden gebruikt. Op deze manier hoor je niet alleen elk instrument afzonderlijk, maar ook de manier waarop ze op elkaar inwerken - en bovendien de ruimte als geheel.'

Welke van uw producties vindt u het meest geslaagd?
'Toen mijn Franse distributeur liet weten mijn opname van het trio Aurélia als referentie-cd te willen gebruiken bij het beoordelen van apparatuur, vond ik dat natuurlijk heel tof. Maar het meest trots ben ik op Les Tisserands (zie hiernaast, red.) omdat daar drie ensembles uit totaal verschillende werelden - oude muziek, jazz en folk - met elkaar moesten worden verzoend tot één enkel klankbeeld. Dat was tot dusver mijn grootste uitdaging.'

Hoe houdt u het hoofd boven water?
'Gelukkig ontvangen we geregeld productiesubsidies van de Vlaamse en de Waalse overheid, anders zou het lastig worden. Zoals het nu gaat, zie ik voor de 'traditionele' platenmaatschappijen eigenlijk geen toekomst meer. De grote gaan aan illegaal downloaden ten onder en voor de meeste kleine zijn de oplagen te gering om te overleven. Volgens mij gaan we naar een tijd waarin het live-optreden weer centraal komt te staan en cd's vooral verkocht zullen worden als "souvenir" na afloop van concerten.'

Sophie Lebrun - La Libre Belgique

Tisserand musical

Le jeune label belge « homerecords.be » signe des artistes de talent à la croisée des genres musicaux. Son artisan principal, Michel Van Achter, travaille sans frontières linguistiques ni géographiques.

RENCONTRES

Depuis quatre ans, le label belge « homerecords.be » trace son chemin en dehors des sentiers battus, à la croisée des genres musicaux, semant des petites perles discographiques. Pour n'en citer que quelques unes : le « Hors Pistes » du duo Jean-Christophe Renault (piano)-Didier Laloy (accordéon diatonique), les deux albums du guitariste et joueur d'oud Karim Baggili, l'album pour enfants « Si la terre » de Geneviève Laloy, le live du groupe folk « Ambrozijn » où se côtoient des chansons en français, néerlandais et anglais, ou encore le disque des « Tisserands ». Ce dernier, par son nom et son projet, illustre à merveille la philosophie de homerecords.be, petite maison de disque doublée d'un studio d'enregistrement créée à Liège par un Bruxellois : Michel Van Achter (voir plus loin). Les Tisserands, c'est la réussite originale, sur des compositions inspirées par l'esprit du catharisme, d'un groupe de musique traditionnelle (Amorroma), d'un ensemble de musique ancienne (Zefiro Torna) et du saxophoniste, plutôt jazz, Philippe Laloy. Soit des artistes belges de tous horizons musicaux et géographiques, flamands et francophones comme l'attestent les logos des deux Communautés qui, fait rare, se côtoient sur la pochette du disque. On l'aura compris, homerecords.be travaille sans frontières stylistiques ni linguistiques, c'est même cela qui fait son originalité, sa force et sa faiblesse à la fois.

Des « univers personnels »

« Globalement, le label s'est développé sur les axes world, folk, jazz, classique - et, depuis peu, la chanson. Mais les styles en tant que tels, je m'en fiche, c'est le mélange, la fusion qui m'intéresse, pas la tradition pure », indique Michel Van Achter, en sirotant une tasse de thé. Quitte à refuser des « pointures », y compris, récemment un « grand bluesman américain ». Un choix, quoi qu'il en soit, « peu commercial. Notre distributeur ne sait presque jamais dans quel bac mettre nos disques ». Homerecords.be, surtout, privilégie les musiciens de qualité « qui développent un univers très personnel. Des artistes entiers, sincères, qui ont pu faire la synthèse de leurs influences. Qui font ce qu'ils sont et pas ce qu'ils voudraient être ». Autre critère de prédilection : les instruments acoustiques. C'est en travaillant comme ingénieur du son que Michel Van Achter s'est spécialisé dans ce domaine, en particulier dans l'utilisation de micros de prise de son classiques, omnidirectionnels, où le travail consistant à rendre le timbre des instruments est essentiel. Avec tout cela, le spectre de homerecords.be peut sembler restreint. Or, le bilan actuel, à son échelle certes, celle d'une petite ASBL (soumise à l'impôt des sociétés) occupant quatre personnes dont un bénévole est positif. Il laisse même penser que le label a trouvé une niche, en partie délaissée, il est vrai, par les « majors ». En trois ans, il a signé 31 disques d'artistes belges, quasi pour moitié néerlandophones - plus des artistes « en licence » du label français Le Roseau. La majorité sont des productions maison et sont donc passées par les mains de Michel Van Achter lui-même : enregistrement, mixage, mastering... La plupart des albums se vendent à 1500 à 3000 exemplaires (avec des pics jusqu'à 4000 ; 2000 étant le seuil de rentabilité) : pas énorme mais appréciable dans des domaines clairement moins prisés que la pop ou la chanson. Globalement, « nous avons doublé nos chiffres en 2006 (on a vendu 16000 albums) par rapport à 2005, se réjouit Michel Van Achter. Elles se concentrent en premier lieu en Flandre, il est vrai plus tournée vers les musiques du monde et le folk, boosté par les « boombals » (bals folk), véritable phénomène de société là-bas. Autre particularité, elles sont, pour moitié, réalisées en direct, dans le cadre d'un concert.

D'un bout à l'autre

Les atouts de homerecords.be, outre une ligne originale ? L'accent mis sur la communication et la promotion aussi, via un site Internet assez complet, et l'envoi de CD à 200 journalistes sur le Benelux. Un travail « d'artisanat, de mise en forme d'une matière d'un bout à l'autre de la chaîne » également, « depuis l'enregistrement jusqu'à la diffusion, la promotion et le placement dans les pays étrangers pour certains ». Le travail sans oeillères linguistiques, enfin. Qui plonge parfois homerecords.be au coeur de l'imbroglio belgo-belge. « On a des coups de pouce publics, notamment de petites subventions ponctuelles de la Communauté française et une aide à l'exportation de Wallonie-Bruxelles Musiques. Mais, c'est hallucinant, nos artistes flamands ne peuvent pas être aidés en principe. Alors que si nous étions domiciliés à Bruxelles, nous pourrions introduire des demandes d'aide auprès de la Communauté flamande », rappelle Michel Van Achter. L'avenir incertain dans le contexte de crise du disque et de l'effet « Internet », il l'envisage de manière dynamique, en se dotant d'une corde supplémentaire : agent de diffusion. Homerecords.be va organiser, dès septembre, des mini-tournées de ses artistes, « vraisemblablement à Gand, Bruxelles et Huy dans un premier temps, au terme desquelles nous offrirons un CD de compilation ». Une belle opportunité pour les artistes belges, soit dit en passant, quand on sait combien il est difficile- a fortiori quand ils chantent dans une des langues nationales- de se faire connaître dans les trois régions du pays. Homerecords.be souhaite par ailleurs « s'ouvrir sur le monde », en signant des groupes canadiens, français, suédois...

Home sweet homerecords

Voilà comment on tisse sa toile, lentement mais sûrement, dans le paysage musical. Une toile à l'image des liens qui unissent les musiciens signés par le label. Son catalogue peut se lire comme une histoire sans fin : Tom Theuns est membre du trio Aurélia (guitare et voix), mais accompagne aussi la chanteuse Soetkin Collier sur son album solo...laquelle se produit dans Ambrozijn...groupe où officie notamment le violoniste et compositeur Wouter Vandenabeele qui vient de sortir un CD sous son nom, etc. Passant du bansuri (flûte en bambou) à l'accordéon, Fabian Beghin, lui, joue dans le Jugalbandi Trio, Turlu Tursu, mais aussi en duo avec Didier Laloy, etc. Tous les maillages semblent possibles dans ce petit label belge.

BIO-EXPRESS

Michel Van Achter, la corde sensible

« C'est mon père qui m'a transmis sa passion de la musique. Petit, j'ai été bercé par le classique », explique Michel Van Achter. La musique, il s'y est ensuite frotté de près : comme bassiste dans le groupe de rock-punk Festif Kermess, avant de suivre des cours de guitare classique à l'académie. Son petit penchant pour les cordes, quelles qu'elles soient, transparaît encore dans le catalogue homerecords.be, où se baladent guitares, violoncelles, ouds, luths, violes de gambe, bouzouki, mais aussi nyckelharpa (instrument traditionnel suédois) et vielles à roue. Mais c'est en tant qu'ingénieur du son, notamment auprès du label Wild Boar Music basé à Gand, pour lequel il a mixé pas mal de musiques du monde (Kadril notamment), et parfois aussi pour EMI (Olla Vogala...), que Michel Van Achter s'est fait connaître et a acquis l'expérience qui lui a permis de monter sa propre maison de disque doublée d'un studio. Il a donc aménagé le rez-de-chaussée d'un immeuble liégeois du début du XXème siècle, rue Patenier, qui abritait auparavant un atelier d'ébéniste. Outre les espaces dédiés à la musique, il y a une cuisine, un espace à manger et une chambre pour loger les artistes. Ce sont des raisons d'ordre privé qui l'ont amené, il y a quatre ans, à s'installer dans la Cité ardente. Le Bruxellois s'y sent bien. « En dehors de la musique, j'aime lire et...me promener, et j'adore Liège pour cela, on y respire plutôt bien ». Seul regret : la rareté des salles moyennes adaptées aux musiques acoustiques. Tiens, avec quel artiste aimerait-il travailler ? Il cite sans hésiter deux pointures de l'oud : Rabi Abou-Khalil et Anouar Brahem.

folkforum.nl

Het Belgische folklabel Home Records kan niet genoeg lof worden toegezwaaid. In zijn 3-jarig bestaan produceerde dit kleine label 36 kwaliteitsalbums met moderne folk.

Recent verscheen nog een opmerkelijke dubbel-cd rond de Belgische nyckelharpa-speler Didier Francois. De ene schijf speelt hij vol met de Franse draailierwizard Gilles Chabenat, de andere met de Franse zanger Gabriël Yacoub (later meer hierover in onze rubriek cd-recensies). Deze week zag ook de tweede compilatie-cd het licht: Homerecords.be vol.2, met ruim 70 minuten muziek van 18 groepen/solisten.

Deze tweede compilatie-cd bevat nummers van: ACDP, Tricycle, Fabian Beghin & Didier Laloy, Didier Francois & Gilles Chabenat, Claire Goldfarb, Karim Baggili, Jugalbandi Trio, Didier Francois & Gabriel Yacoub, Ambrozijn, Anoo, Chroma, Leo, Funk Sinatra, Black Light Orchestra, Wouter Vandenabeele, Thierry Crommen, Floes en Klezmic Zirkus.

Van dit album zullen 4000 exemplaren worden toegevoegd aan de volgende editie van het Franse blad Trad Magazine (Nr 114, juli/augustus 07), 250 exemplaren zijn er voor de abonnees van het Franse Mondomix (julie/augustus 07).

De grote bezieler achter dit alternatieve label is Michel Van Achter. Deze Brusselaar draaide als klankman aan de knoppen bij groepen als Ambrozijn, en Kadril. Hij was geluidstechnicus bij Erwin Libbrechts platenmaatschappij WildBoar. Drie jaar geleden begon hij in Luik zijn eigen Home Records. In het centrum van de stad fabriceerde hij een mooie studio met overnachtingsmogelijkheid voor de artiesten.

Vorig jaar werden 16.000 exemplaren verkocht van albums die hij produceerde. Dat betekende een verdubbeling ten opzichte van het eerste jaar. Nu gaan er van elk album zo'n 1500 tot 3000 stuks over de toonbank met enkele uitschieters naar 4000 of meer. Boven de 2000 wordt het rendabel. De albums worden verdeeld over de Benelux, Frankrijk, GB en de US.

De opmars van Home Records blijft niet onopgemerkt. Wij hebben op Folkforum van meet af aan aandacht besteed aan zijn producties in cd-recensies en bijvoorbeeld ook in de vorm van een verslag van de presentatie van dit label in Gent. Ook andere media hebben de hoge kwaliteit van Van Achters producties opgemerkt. Dat heeft de afgelopen maanden tot enkele lovende publicaties geleid in bladen als 'La Libre 2', 'Goed Volluk' en het onafhankelijk opinietijdschrift 'Ode'.

Voor laatsgenoemd tijdschrift - dat zowel in het Nederlands als het Engels verschijnt - steekt Ton Maas (ook recensent Volkskrant en programmamaker bij de Concertzender) de loftrompet over Home Records. Met name de geluidskwaliteit roemt hij. Maas kwalificeert die als: 'om te rillen zo mooi! Met de ademende ruimtelijkheid van een klassieke muziekopname en dan tóch akelig precies geplaatste stemmen en instrumenten'.

Maas laat Van Achter ondermeer daarover aan het woord: ..."Het is bij mijn aanpak heel belangrijk dat de ruimte goed klinkt. Ik weet wel dat tegenwoordig meestal andersom wordt gewerkt - met een zo "dood" mogelijke akoestiek, waarbij galm en effecten achteraf worden toegevoegd - maar daarmee dood je de ziel van de muziek.' (...) Voor ik iets opneem, praat ik veel met de muzikanten, omdat ik wil voelen en begrijpen waar de muziek vandaan komt. Pas daarna gaan we de studio in en probeer ik de beste microfoonopstelling te vinden. Als ik al een geheim heb, is het dat ik nooit richtmicrofoons gebruik. Mijn kostbaarste bezit bestaat uit twee paar rondomgevoelige microfoons die elders alleen voor klassieke muziekopnamen worden gebruikt. Op deze manier hoor je niet alleen elk instrument afzonderlijk, maar ook de manier waarop ze op elkaar inwerken - en bovendien de ruimte als geheel.'...

Op de vraag van Maas hoe Van Achter het hoofd boven water houdt zegt de Belg: 'Gelukkig ontvangen we geregeld productiesubsidies van de Vlaamse en de Waalse overheid, anders zou het lastig worden. Zoals het nu gaat, zie ik voor de 'traditionele' platenmaatschappijen eigenlijk geen toekomst meer. De grote gaan aan illegaal downloaden ten onder en voor de meeste kleine zijn de oplagen te gering om te overleven. Volgens mij gaan we naar een tijd waarin het live-optreden weer centraal komt te staan en cd's vooral verkocht zullen worden als "souvenir" na afloop van concerten.'

Trad Magazine n°114, juillet-août 2007

Un label belge au bel éclectisme... Homerecords.be propose aux lecteurs de Trad Mag de découvrir son catalogue, grâce à un CD gratuit inséré dans ce numéro.

Derrière Homerecords.be, il y a un homme, Michel Van Achter. A l'origine ingénieur du son, il travaille depuis longtemps avec des artistes issus du folk/des musiques traditionnelles, comme par exemple le groupe Ambrozijn. C'est en juin 2004 qu'il décide de fonder son propre label. A peine trois ans... et Homerecords.be compte déjà 36 disques à son catalogue, soit une sortie par mois en moyenne ! Michel se réjouit de cette effervescence mais reste lucide : « Ce sont des productions modestes. Chaque disque ne se vend qu'à quelques milliers d'exemplaires ». Pour l'instant, les albums sont principalement disponibles sur les marchés belge et français (via l'Autre Distribution). Cube Roots assure la distribution en Grande-Bretagne, ainsi que CD Roots pour les Etats-Unis.

Homerecords.be est-il un label de musique traditionnelle ? Pas vraiment. Pas seulement, en tout cas. Certes, des grands noms du folk belge sont présents au catalogue : Ambrozijn, Didier Laloy , Dazibao... Il y a aussi des artistes issus d'autres sensibilités. Toutefois, on ressent à l'écoute des différents albums du label une certaine unité, une véritable couleur musicale identique. Michel l'admet : « Ce que je recherche, ce sont les univers personnels. Vous êtes un groupe belge et vous faites de la musique bulgare ? Très bien, mais faites votre propre musique, ayez votre propre personnalité ! »

Dans les prochains mois, homerecords.be va s'ouvrir encore plus à la France. la maison de disques assure déjà la promotion du Roseau, le label de Gabriel Yacoub, Sylvie Berger & Co. A venir : la signature (pour le Bénélux seulement) des groupes Les Doigts de l'Homme et Fantazio.

Plein de projets en perspective donc, pour cette structure aujourd'hui gérée par quatre personnes : outre Michel, il y a Corentin Aussems (assistant de direction artistique), Fabian Georges (infographie, promotion) et Pierre Mestdagh (directeur du label)... Sans compter les bénévoles qui donnent un coup de main, comme par exemple Tony Bei (qui sera sûrement chargé de retranscrire l'article que vous êtes en train de lire, sur le site d'Homerecords.be !)

Les bureaux sont basés à Liège, en Wallonie, mais le label est un des seuls à signer aussi bien des artistes francophones que néerlandophones. Homerecords.be ne connaît pas de frontières, ni linguistiques, ni musicales.

Mais au fait, pourquoi Homerecords.be et pas tout simplement Home Records ? L'explication est toute bête : « Il fallait nous démarquer et insister sur notre origine belge : en effet, il existe déjà des labels appelés Home Records en Hollande, en Allemagne et en Suède. Le Home Records suédois fait même du trad ! D'ailleurs, pour l'anecdote, quand nous avons organisé notre premier festival, il y avait sur scène un groupe signé par cet homonyme scandinave ! »

Un festival ? Parfaitement ! Chaque année, Homerecords.be propose au public d'entendre en live des artistes de son catalogue. En 2007, l'évènement aura lieu le 7 décembre à Gand, à la salle De Centrale. Au programme : Funk Sinatra, Karim Baggili, A Consommer de Préférence (voir TM 113), Black Light Orchestra ainsi que le violoniste Wouter Vandenabeele. Essayez d'y être... Sinon pour avoir un aperçu de la couleur musicale de Homerecords.be, plongez-vous dans le disque joint à ce numéro : plus de 71 minutes de musique, 18 artistes et leurs invités... Bonne écoute, bonnes découvertes !

Le disque : Homerecords.be volume 2. 2007 Il s'agit de la deuxième compilation proposée par le label. La première, sortie en 2006, présentait déjà une douzaine d'artistes du catalogue (Dazibao, Deux accords diront, Aurélia, Soetkin Collier, Les Tisserands, Turlu Tursu, Thierry Crommen, J.C Renault & Didier Laloy, Bradyaga, etc.). Ce second volume met en avant les autres. Il comporte notamment plusieurs inédits, à sortir sur album dans les prochains mois.

Au menu : A Consommer de Préférence, Tricycle, F.Beghin & D.Laloy, D.François & G. Chabenat, Claire Goldfarb, Karim Baggili, Jugalbandi Trio, D.François & G.Yacoub, Ambrozijn, Anoo, Chroma, Leo, Funk Sinatra, Black Light Orchestra, Wouter Vandenabeele, Thierry Crommen, Floes, Klezmic Zirkus

Ton Maas - de Volkskrant

Kijk, ik doe alles zelf

Het geheim van Home Records, het Luikse muzieklabel van Michel van Achter dat opereert op het snijvlak van folk, jazz en wereldmuziek en opvalt door de optimale geluidskwaliteit?

'Ik neem de tijd om met de muzikanten te praten.'
Eigenlijk was het niet de bedoeling om een nieuw label te starten, want Michel van Achter zou gaan samenwerken met Wild Boar Music in Gent. Maar omdat zijn vriendin niet wilde verhuizen, bleef Van Achter thuis in Luik en begon daar in 2004 toch maar zijn eigen bedrijf: Home Records. In amper drie jaar tijd ontstond een indrukwekkende catalogus op het snijvlak van folk, jazz en wereldmuziek; niet alleen van artistiek hoog niveau, maar ook met een opvallende geluidskwaliteit.

De meeste artiesten in zijn stal zijn afkomstig uit kringen van de Vlaamse en Waalse neofolk, zoals Ambrozijn, Dazibao en Deux Accords Diront, maar er zijn er ook met een klassieke achtergrond, zoals celliste Claire Goldfarb, en popacts als Funk Sinatra. Bovendien werkt Van Achter geregeld samen met zijn mentor, de Franse zanger, gitarist en producer Gabriel Yacoub.
Home Records doet zijn naam op diverse manieren eer aan, want bij een bezoek aan het ruim bemeten bedrijfspand in hartje Luik blijkt zich boven de opnamestudio een compleet ingericht appartement te bevinden, waar muzikanten tijdens de opnamesessies kunnen logeren.

Voor Van Achter draait alles om de optimale ambiance. Als hij al een geheim heeft voor de geluidskwaliteit die zijn opnamen zo bijzonder maakt, is het vooral zijn manier van werken. 'Voor ik ook maar iets opneem, wil ik eerst voelen en begrijpen waar de muziek vandaan komt. Dus neem ik de tijd om met de muzikanten te praten en vooral samen te zijn. Wat daarna in de opnamestudio gebeurt, is eigenlijk niets anders dan ouderwets ambacht.'

Tijdens zijn 'leergang' als geluidstechnicus in de popindustrie ontwikkelt Van Achter een afkeer van de gangbare werkwijze van het geïsoleerd opnemen van instrumenten en zangpartijen, om achteraf langs elektronische weg alle ingrediënten samen te voegen en te voorzien van synthetische ruimtelijkheid. Hij besluit zich te verdiepen in een oude methode die alleen nog wordt toegepast voor klassieke muziek, waarbij alle musici live samenspelen in dezelfde ruimte. Van Achter: 'Daarvoor heb je allereerst een studio nodig met een heel goede akoestiek. Omdat die nauwelijks nog bestaan, heb ik er zelf maar een gebouwd.' Van Achters tweede 'geheim' bestaat uit zijn voornaamste gereedschap. Richtmicrofoons zijn bij hem uit den boze.

Hij werkt uitsluitend met rondom gevoelige exemplaren, waarbij de plaatsing extreem belangrijk is voor het resultaat. Van Achter: 'Dat plaatsen neemt vaak uren in beslag, omdat het niet alleen gaat om de afzonderlijke instrumenten, maar ook om de onderlinge balans, hoe ze op elkaar inwerken en hoe de ruimte het geheel beïnvloedt.'

Het feit dat sommige van zijn platen, zoals die van het trio Aurélia, bij een Frans hifi-blad als referentie-cd worden gebruikt bij het testen van apparatuur, vervult hem natuurlijk met trots. Maar gevraagd naar zijn voornaamste wapenfeit noemt hij met een brede grijns het album Les Tisserands: 'De klankkleuren van drie ensembles uit totaal verschillende werelden - middeleeuwse muziek, folk en jazz - moesten worden verzoend tot een organisch geheel. Dat was tot dusver mijn grootste uitdaging.'

Als eigenaar van een eenmanszaak (met ondersteuning door een vrijwilliger die met behoud van uitkering wat klusjes voor zijn rekening neemt) kijkt Van Achter met de nodige scepsis naar de huidige muziekindustrie: 'Zelf kan ik het hoofd boven water houden dankzij productiesubsidies van de Vlaamse en Waalse deelregeringen. Maar voor een traditionele platenmaatschappij zie ik eigenlijk geen toekomst meer. De majors zijn al aan het wankelen en voeren een achterhoedegevecht tegen het thuiskopiëren en illegaal downloaden.' Toch is hij niet pessimistisch over de toekomst van de muziekbranche. Hij neemt zichzelf als voorbeeld: 'Kijk, ik doe alles zelf: scouting, artiestenbegeleiding, opname, postproductie en marketing. En bovendien speel ik voor muziekuitgever en booking agent. De muziek is mijn product; niet alleen de cd's die ik uitbreng.'

In het toekomstvisioen dat Van Achter van de muziekbranche schetst, staat het live-optreden centraal. Dat is immers uniek en onvervangbaar. Cd's zullen op goedkope wijze worden geproduceerd en niet langer verhandeld via distributiekanalen als platenwinkels, maar vooral verkocht als souvenir na concerten en op festivals. 'Bij een artiest als Prince is dat nu al te zien. Elk concert wordt live opgenomen en terwijl het publiek het stadion uitstroomt, worden in een mobiel fabriekje bij de uitgang de cd's geperst en van een voorbedrukt hoesje voorzien, zodat je als bezoeker na afloop naar huis kunt met als aandenken een cd van het concert waar je zelf bij was.'

Thierry Coljon - Le Soir - laculture

Ma petite entreprise contre la crise

... Il y aussi Homerecords, le plus beau modèle de ce qu'il y a moyen de faire avec beaucoup d'audace et de débrouillardise. Créé à Liège il y a trois ans par l'ingénieur du son bruxellois Michel Van Achter, Home a publié jusqu'ici une quarantaine de CD d'artistes qu'on voit rarement en télé et qu'on entend peu en radio : Dazibao, Turlu Tursu, Thierry Crommen, Ambrozijn, Aurélia, les Tisserands, Jugalbandi trio ... Leur point commun ? Une musique au style indéfinissable.

« On signe des artistes qui ont un univers personnel, reconnait Michel Van Achter. Qui n'empruntent pas aux autres, qui restent eux-mêmes. Il n'y a pas de style musical défini chez nous. Tout se mélange. »

La SNCB mène à tout [sic !!!]

Homerecords survit avec cinq personnes à plein-temps (dont un musicologue, un ancien cadre de la SNCB et un ex-directeur financier de Lars Von Trier) et des collaborateurs épisodiques : « c'est surtout de la passion et du bénévolat. Un réel sacerdoce.

On ne fonctionne pas avec de bons contrats de travail mais plutôt au défraiement. On est une ASBL mais soumise à l'impôt des sociétés. On a une aide ponctuelle de la Communauté Française et de Wallonie-Bruxelles-Musiques (autour de 28.000 euros par an) mais ce n'est pas suffisant quand vous sortez quinze disques tous les ans. Heureusement, on a à Liège notre studio qui nous rend autonomes. On fait tout nous-mêmes.

Je me suis aussi lié à Erwin Libbrecht, du label gantois Wildboar. Beaucoup d'artistes flamands, comme les Ballets C. de la B., viennent à Liège pour être produits. Il est bon que cela se sache aussi. »

Les meilleures ventes de Homerecords, comme Boombal ou les Tisserands, peuvent atteindre 4.000 pièces, grâce à un bon réseau de distribution ( AMG en Belgique) qui déborde sur la France et les Etats-Unis. Des artistes français comme Gabriel Yacoub, sont aussi intéressés par le label liégeois.

Louis Behre - crossingborder.nl

Homerecords valt op door het vakmanschap achter de geluidskwaliteit van haar opnames. Michel Van Achter, oprichter en enig personeelslid van dit label, weet wat hij doet; hij werkte langs als geluidstechnicus in de popindustrie, en kreeg daar steeds meer moeite met de standaardaanpak bij commerciële opnames. Bij Homerecords zorgt Van Achter voor een goede sfeer waarin de muzikanten samen in een ruimte hun partijen live inspelen. Sinds 2004 heeft Homerecords een indrukwekkende catalogus aan moderne folk, jazz en wereldmuziek opgebouwd. Namens

Louis Behre - crossingborder.nl

Homerecords stands out for its craftsmanship of recordings with maximum sound quality. Founder of this one-man business Michel Van Achter knows his business; as a sound engineer in the pop industry he became increasingly opposed to the standard approach to commercial recording. At Homerecords, Van Achter endeavours to create the right ambiance in which the musicians play live together in the same space for their recordings. Since 2004, he has successfully gathered an impressive catalogue of modern folk, jazz and world music artist.

Benjamin Minimum - Mondomix, n°32

Les Belges d'Homerecords ne s'intéressent qu'à des artistes atypiques. De ceux qui rebâtissent le monde à leur guise depuis le cadre libre de leurs foyers. Au fil d'univers intimistes ou festifs, le catalogue se construit sur des rencontres de musiciens singuliers et souvent virtuoses, à qui il n'est demandé rien d'autre que d'être pleinement eux-mêmes. Ainsi Aurélie Dorzée - trio Aurélia - a choisi d'accompagner les trilles voltigeuses de son violon ou de son alto d'un simple kazoo tout en entraînant avec elle deux amis touche-à-tout : Stéphan Pougin aux percussions et vibraphone et Tom Theuns à qui revient la tâche de faire sonner ses cordes vocales polyglottes, comme celles de sa guitare, de son banjo, de sa mandoline et de son harmonium ! Leur premier album « Festina lente » donne le la de leur vision singulière, puisqu'ils sous-titrent leur morceau-phare d'un « Hâte-toi lentement », qui sonne comme une déclaration d'intention. Tensions tranquilles, clins d'oeil au monde du cirque, citation d'Erik Satie façon andalouse. On pense à un Pascal Comelade muni d'un violon, à un Tom Waits à trois têtes et six bras.

Ailleurs sur « BBB », le chanteur pianiste Dan Barbenel, alias « Mr Diagonal & the Black Light Orchestra », évoque Kurt Weill qui, pour constituer son orchestre (flûtes, saxophones, percussions, vibraphones et claviers), aurait avalé quelques pionniers du rock'n'roll, dont Jerry Lee Lewis, plusieurs membres de Soft Machine et des kilomètres de dessins animés de Tex Avery corrigés par Tim burton.

A priori, l'horizon de Fabian Beghin et Didier Laloy est plus sobre : un accordéon chromatique et un diatonique, mais il ne faut pas s'y fier. Les deux pianistes à bretelles invoquent l'esprit de Ravi Shankar, ceux de Robert Fripp, Gus Viseur et Jacques Brel, des grands compositeurs baroques ou des traditionalistes écossais. Une galerie d'influences revendiquée, mais parfaitement assumée et remise en cohérence sur « Cryptonique ».

L'accordéon s'offre aussi une belle place sur le « Cinema Novo » du trio « Massot-Florizoone-Horbaczewski ». Mais le chromatique de Tuur Florizoone est plus nostalgique. On le sent imbibé des rêveries languides du bandonéon d'un Astor Piazzola ayant déménagé sur les rives de la mer du Nord pour rejoindre trombone, euphonium, tuba et violoncelle délurés, mais maîtrisés par ses deux camarades. Des disques toujours surprenants, un label à suivre à la loupe.

Pour prouver aux Frenchies qu'en Belgique il n'y a pas que de la bière et des frites, le label belge Homerecords, spécialiste du modern folk, organise son festival !

Ces trois soirs regroupent chacun trois concerts : le jeudi 25 février, vous pourrez assister à un dialogue entre accordéon diatonique et chromatique avec le duo « Didier Laloy et Fabian Beghin », ou encore invoquer l'esprit du Catharisme en compagnie des « Tisserands ». Place le vendredi 26 au trio « Aurélia », entre violon, alto, guitare et percussions, et nous terminerons en beauté le samedi 27 avec le « Karim Baggili quintet », pour un savant mélange de flamenco et de rythmes d'Orient.